Quoting HOWTO, deel 2 <author>Erik Hensema (<tt/erik@hensema.net/) <date>v2.0beta3, 22 November 1999 <abstract> De laatste tijd worden steeds meer debatten gehouden over wat de juiste manier is van reageren op electronische berichten. In dit document beschrijf en onderbouw ik wat naar mijn mening de beste methode is. </abstract> <toc> <sect>Inleiding Usenet (de nieuwsgroepen op Internet) is bedoeld als een open discussieplatform. Iedereen is vrij om berichten te posten in een nieuwsgroep. Bij een discussie horen vele reacties over en weer, en discussies zijn natuurlijk niet beperkt tot slechts twee personen. Dit document geeft weer hoe je goede discussies kunt opbouwen op Usenet, en belangrijker, hoe je op de meest duidelijke manier kunt reageren op berichten. Dit is de tweede versie van <htmlurl url="../" name="mijn Quoting-Howto">. In de maanden sinds de eerste versie heb ik vele reacties gekregen, waarvoor ik iedereen wil bedanken. Dit document is niet zozeer een vervanging voor de eerste versie, maar meer een aanvulling. Het valt aan te raden om ook de eerste versie van dit document te lezen, hoewel het niet strikt noodzakelijk is. <sect>De traditionele manier Berichten bestaan gewoonlijk uit meerdere paragrafen met in elke paragraaf of groep paragrafen een mening, stelling, vraag, of iets dergelijks. Traditioneel wordt op Usenet gereageerd per paragraaf, en wel onder de betreffende, nu geciteerde, paragraaf. Als er in een reactie niet op een bepaalde paragraaf gereageerd wordt, dan wordt de bewuste paragraaf weggelaten. Reacties zijn dus opeenvolgingen van geciteerde paragrafen met daarop een reactie. Het voordeel is dat elk afzonderlijk bericht zeer goed leesbaar blijft, omdat er een `natuurlijke' volgorde van vraag en antwoord aangehouden wordt. Door het weglaten van stukken waarop niet gereageerd wordt, wordt de lengte van een bericht tot het minimum beperkt, waardoor de leesbaarheid nog weer vergroot wordt. Om de leesbaarheid nog verder te verhogen, vat degene die reageert soms (delen van) het oorspronkelijke bericht kort samen, meestal in een zin tussen rechte haken ("[" en "]"). <sect>De nieuwe manier Wat je tegenwoordig vaak ziet, is dat reacties op berichten boven het oorspronkelijke, volledig geciteerde bericht staan. Het vermeende voordeel hiervan is dat je niet eerst het geciteerde deel hoeft te lezen voordat je bij het antwoord komt. Dit zou tijd besparen, omdat de lezer immers het oorspronkelijke bericht al gelezen heeft. Het is duidelijk dat bovenstaande methode voor de schrijver veel eenvoudiger uit te voeren is. Er hoeft immers niet in het geciteerde deel geknipt te worden, de reactie kan direct geschreven worden. Maar is bovenstaande methode ook voor de lezer sneller? In sommige gevallen wel, maar in de meeste gevallen niet. Ik behandel beide gevallen. <sect1>De discussie tussen twee personen In deze discussie is het een over en weer spel tussen beide schrijvers. Ze discusseren over een, maximaal twee punten. Aangezien het een opeenvolging van reacties is, is het niet zo nodig om steeds weer het oorspronkelijke bericht te lezen. Bovenstaand scenario is niet realistisch: Usenet is een open discussieplatform, zodat vele personen zich kunnen mengen in een discusie. Het is dus vrijwel zeker dat er aparte sub-discussies opgestart zullen worden. Zodra dat gebeurt, belanden we bij het tweede geval aan. <sect1>De uitgebreide discussie Een discussie zal snel gaan tussen meerdere (soms wel tien of meer) personen. Binnen een discussie worden vele sub-discussies opgestart, en wordt over veel meer gesproken dan alleen over het oorspronkelijke onderwerp. Ook zal het oorspronkelijke bericht vaak bestaan uit meerdere paragrafen, dus elk afzonderlijk bericht bevat enkele sub-onderwerpen. In dit geval zal de lezer niet genoeg hebben aan alleen de reacties, en ook de oorspronkelijke berichten moeten lezen. Het zal de lezer veel tijd kosten om de geciteerde delen van berichten te lezen, omdat er geen `natuurlijke' volgorde inzit. Citaten kunnen soms wel vier niveau's genest zijn, zodat een bericht achtereenvolgens de reactie, en vier andere berichten die steeds verder terug in de tijd gaan bevat. Om het verloop van een discussie te kunnen volgen, zal de lezer de berichten in chronologische volgorde moeten lezen, dus van `onder' naar `boven'. <sect>Een voorbeeld Hier is een voorbeeld van een boomstructuur van een discussie, ook wel draad of thread genoemd: <verb> 1: Onderwerp 2: |- Re: Onderwerp 3: | |- Re: Onderwerp 4: |- Re: Onderwerp 5: | |- Re: Onderwerp 6: | |- Re: Onderwerp 7: | |- Nieuw onderwerp (was: Re: Onderwerp) 8: | |- Re: Nieuw onderwerp (was: Re: Onderwerp) 9: | | |- Re: Nieuw onderwerp (was: Re: Onderwerp) 10: | | |- Re: Nieuw onderwerp (was: Re: Onderwerp) 11: | |- Re: Nieuw onderwerp (was: Re: Onderwerp) 12: |- Re: Onderwerp 13: |- Re: Onderwerp </verb> Zoals te zien is, is dit een uitgebreide discussie. Ik heb er niet bij vermeld hoeveel verschillende schrijvers er zijn, omdat dat niet van belang is voor de discussie. Bericht 1 is het oorspronkelijke bericht dat de draad opgestart heeft. Berichten 2, 4 en 12 zijn daar reacties op. Op die berichten zijn repectievelijk 3, 5 en 13 weer reacties. De schrijver van bericht 7 heeft het onderwerp veranderd. Op dat punt is dus waarschijnlijk de discussie zover van het oorspronkelijke bericht afgedwaald dat hij de subject-regel aangepast heeft. In dit geval wordt de boom volledig weergegeven. Echter, de meeste software toont alleen die nieuwe berichten, en dus zal de boom er bij iedereen anders uitzien. Ook kan het voorkomen dat je newsserver berichten mist. De meeste servers missen tot 1% van de berichten, maar de slechtere servers missen wel 10% of meer. Als de draad lang genoeg duurt, beginnen de newsservers al de oude berichten te wissen, meestal na een week of twee. Na die tijd is het dus niet praktisch meer om terug te verwijzen naar berichten van voor die tijd. Het kan wel, www.deja.com archiveert alle berichten een jaar lang, maar je bezorgt de lezer wel erg veel werk. Aangezien je als schrijver van een bericht er dus niet vanuit kunt gaan dat de berichten in een bepaalde volgorde gelezen zullen worden, zul je je bericht altijd goed leesbaar moeten maken. Wat bijvoorbeeld als je de schrijver van bericht 12 bent? De lezer heeft dan waarschijnlijk al berichten 1 t/m 11 gelezen, terwijl berichten 7 t/m 11 over een geheel ander onderwerp gingen. De lezer heeft dus zeer waarschijnlijk de behoefte aan het lezen van een citaat van het oorspronkelijke bericht, voordat hij het antwoord gaat lezen. Bericht 7 zit al vier niveau's diep in de draad, terwijl daar het onderwerp veranderd wordt. Dat trekt waarschijnlijk weer nieuwe lezers aan, die graag een goed leesbaar bericht willen zien. Dat is niet alleen de verantwoordelijkheid van de schrijver van het zevende bericht, maar ook van voorgaande schrijvers. De nieuwe lezers kunnen lang niet altijd terugvallen op eerdere berichten, bijvoorbeeld omdat die berichten niet meer beschikbaar zijn op hun newsserver, of omdat ze een offline newsreader gebruiken die alleen de door hun gemarkeerde berichten binnenhaalt. <sect>Waarom niet beide manieren? Het voeren van beide methodes lijkt een gulden middenweg: de traditionele methode wordt gebruikt voor uitgebreide discussies, terwijl voor simpele berichten een reactie boven het citaat volstaat. Dat is echter niet haalbaar: hoe weet je dat je simpele bericht geen uitgebreide discussie wordt? Het komt voor dat berichten die bestaan uit een enkele korte vraag uitlopen tot een discussie met berichten van wel honderd regels, met vele reacties over en weer. Zo'n discussie kan wekenlang duren. Ook zit je met het probleem van het reageren op een reactie: stel dat je wilt reageren op een in traditionele stijl opgesteld bericht. Doe je dat bovenaan, of ook in de traditionele stijl? En andersom: er staat een reactie met daaronder een citaat. Er zijn meerdere punten waarop je wilt reageren: hoe dat je dat? Het combineren van beide methoden lijkt dus geen haalbare zaak. We zullen moeten kiezen tussen een van beide methoden. Slechts de traditionele manier van reageren is algemeen toepasbaar op elk bericht, en dus de logische keus. <sect>En email? Hoewel een deel van de bovenstaande argumenten niet opgaat voor email, is het toch aan de raden om ook daar op de traditionele manier te reageren. Anders dan bij newsreaders hebben veel mailreaders geen threading: berichten over en weer worden niet in een boomstructuur weergegeven. Verder belanden verzonden en inkomende berichten vaak in aparte mappen. Hierdoor wordt het moeilijker om het oorspronkelijke bericht er snel bij te pakken. Ook kun je er niet vanuit gaan dat aangezien het om persoonlijke post gaat, de ontvanger nog weet waar het precies over gaat. Wie weet krijgt hij of zij wel honderd emails per dag, dat is helemaal niet ongewoon. Dus ook bij email moet je ervoor zorgen dat je berichten goed leesbaar zijn. <sect>Conclusie Hoewel het reageren boven een citaat op het eerste gezicht gemakkelijk lijkt, zitten er nogal wat haken en ogen aan. Het blijkt dat de al jarenlang toegepaste methode van reageren op Usenet nog steeds de beste is. Het combineren van beide methodes blijkt slecht te gaan, waardoor het altijd af te raden is om boven het citaat te reageren. Ook bij email zul je moeten reageren in de traditionele stijl. Het gaat hier om persoonlijke communicatie, en dus is het erg belangrijk om een goed verzorgd stukje werk af te leveren. </article>